.

>สักวาเด็กห้องคิงส์ กะห้องบ๊วย
> >ว่ากันด้วย ความลำเอียง ความอิจฉา
> >ห้องบ๊วยโดด คาดโทษ ต่างนานา
> >อ้ายเด็กห่า เด็กเหว เด็กเลวทราม
> >
> >ห้องคิงส์โดด เขาไป หาความรู้
> >ดูซิดู น่าเชิดชู ทัศนศึกษา
> >เด็กเขาเก่ง เปิดโลก นอกตำรา
> >ไม่มีว่า เพราะเขาเก่ง เด็กเรียนดึ
> >
> >ถามหน่อยว่า ต่อยกัน ใครจะผิด
> >ไม่ต้องคิด เด็กห้องคิงส์ ถูกสิพี่
> >เขาเด็กเรียน ไม่หาเรื่อง ไม่ราวี
> >ไม่เคยมี ความผิด มาติดตัว
> >
> >เด็กห้องบ๊วย โดนตราหน้า ว่าห่าเหว
> >ชั่วช้าเลว มาสาย ไม่เป็นที่
> >ไม่เข้าเรียน เกเร ผิดทุกที
> >ทั้งๆที่ เด็กสายวิทย์ ผิดเหมือนกัน
> >
> >เรื่องมาสาย ข้ออ้าง แย่จังเนอะ
> >ขอผมเหอะ ขอแฉ เป็นหน้าที่
> >เด็กห้องบ๊วย มาสาย ตายทุกที
> >อ้างนู่นนี่ มัวเล่นเกมส์ มัวเล่นยา
> >
> >หลับในห้อง ก็โดนเฉ่ง ว่าขี้เกียด
> >แสนซีเรียส ทีมันหลับ ไม่ผลักไส
> >ปล่อยเขาเถิด เขาเรียนหนัก มากเกินไป
> >อ้ายจานลัย ผมเจอมัน อยู่ร้านเกมส์
> >
> >อ่านหนังสือ ดูดีดี มันมีแอบ
> >พวกแสนแสบ ดูแต่นอกเหมือนหัวใส
> >พอเปิดไส้เข้าหน่อยดูข้างใน
> >รูปโป๊ไง มันพักใจ ให้ครื่นเครง
> >
> >ไม่เป็นไร หรอกครับ เด็กห้องวิทย์
> >ท่านไม่ผิด ท่านประเสริฐ เป็นไหนๆ
> >เรียนให้ดี เรียนให้เก่ง แข่งกันไป
> >อนาคตไซร้ ท่านคงได้ สมใจกัน
> >
> >จะเป็นหมอ ฆ่าเมีย ก็เอาเสีย
> >เอ็นจิเนียร์ ตึกถล่ม ดั่งใจหวัง
> >ส่วนพวกผม ห้องบ๊วย ไม่จีรัง
> >วันหน้ายัง ไม่รู้ เป็นอะไร
> >
> >ห้องบ๊วยเอ๋ย เล่นเข้าเถิด ให้สนุก
> >อย่ามัวทุกข์ ไปแข่งเขา พวกหัวใส
> >เรียนฮาเฮ เป๋บ้าง ไม่เป็นไร
> >ทำชีพให้ มีรสชาติ ขาดคงตาย
> >
> >หัวเราโง่ เรายอมรับ เรียนหนักมาก
> >อย่ามาดัด ซะให้ยาก จะไม่ไหว
> >ใช้เวลา วัยเรียน จบไวไว
> >จะได้ไป ใช้ชีวิต ตามต้องการ
> >
> >จีพีเอ จีพีอาร์ อย่าได้ฝัน
> >สถาบัน รามคำแหง สุดโอ่โถง
> >ลูกขุนราม 8ปี ไม่คดโกง
> >เด็กแม่โขง รับปริญญา ได้เหมือนกัน
> >
> >มีเงินหน่อย ม.รังสิต ม.กรุงเทพ
> >ใส่ขาเดฟ เอวลอย ทำตามฝัน
> >หอการค้า เอแบค จบเหมือนกัน
> >ออกมามันส์ ช่วงวัยรุ่น ให้สุดตัว
> >
> >บทสุดท้ายเลี้ยงพ่อแม่คอยรักษา
> >จิตวิญญา จะเด็กวิทย์หรือเด็กสิน
> >ใช้จ่ายกันให้พออยู่ ให้พอกิน
> >ทั้งชีวิต จงใช้มัน ให้คุ้มเอย